دولت‌های فدرال و ایالتی تاسمانی اعلام کردند با تزریق ۲۰۰ میلیون دلار، کارخانه ذوب آلومینیوم ریو تینتو [Rio Tinto] در بِل‌بِی [Bell Bay] را برای پنج سال آینده سرپا نگه می‌دارند. این بسته حمایتی ۵۵۰ شغل مستقیم و حدود ۱۲۰۰ شغل غیرمستقیم را تضمین می‌کند.
این اقدام کمتر از دو ماه پس از آن صورت می‌گیرد که دولت‌های فدرال و نیوساوت‌ولز توافق کردند طی ۱۰ سال، ۲.۵ میلیارد دلار به بزرگترین کارخانه آلومینیوم‌سازی کشور — کارخانه توماگو [Tomago Aluminium] در دره هانتر — تزریق کنند. ریو تینتو مالک کامل کارخانه بل‌بی است و سهام‌دار اکثریت توماگو.
نخست‌وزیر آنتونی آلبانزی [Anthony Albanese] در جریان بازدید از کارخانه در روز پنج‌شنبه گفت قیمت‌های بالای فعلی آلومینیوم در بازارهای جهانی این بسته تأمین‌شده از محل مالیات مردم را به یک معامله خوب تبدیل می‌کند. او افزود: «می‌خواهم کشوری را رهبری کنم که در آن تولید صورت می‌گیرد… این‌ها برای ملت ما کاملاً حیاتی هستند.»
وزیر صنعت، تیم آیرز [Tim Ayres]، گفت این توافق «هوشمندانه» است و منافع مالیات‌دهندگان را حفظ می‌کند. او تأکید کرد که برای دستیابی به بهترین قیمت ممکن برق، هم به‌صورت علنی و هم در پشت درهای بسته فشار آورده است. آیرز این قرارداد پنج‌ساله را دوره‌ای از «اطمینان بلندمدت» برای شمال تاسمانی توصیف کرد.
مذاکرات طولانی بر سر قرارداد جدید برق میان ریو تینتو و شرکت دولتی هایدرو تاسمانیا [Hydro Tasmania] پیش‌زمینه این توافق بود. دولت تاسمانی این قرارداد را «رقابتی در سطح جهانی» و با «کمترین قیمت ممکن برق» توصیف کرده است. مدیرعامل هایدرو تاسمانیا، ریچل واتسون [Rachel Watson]، گفت توافق «اصولاً» نهایی شده و جزئیات نهایی در هفته‌های آینده مشخص خواهد شد. یارانه‌های دولتی بر اساس قیمت آلومینیوم در بورس فلزات لندن محاسبه می‌شوند.
کارخانه بل‌بی سالانه ۱۹۰ هزار تن آلومینیوم تولید می‌کند و ۷۱ سال است که بخشی از اقتصاد تاسمانی به شمار می‌رود. ژروم پِکرِس [Jérôme Pécresse]، مدیرعامل بخش آلومینیوم و لیتیوم ریو تینتو، گفت این توافق به کارخانه امکان می‌دهد محصولات آلومینیوم باکیفیت را برای مشتریان در استرالیا و جهان تأمین کند.
آلبانزی در ماه اوت، در توضیح دلایل سرمایه‌گذاری کلان دولت در توماگو، به «توانمندی حاکمیتی» استرالیا اشاره کرده و گفته بود: «در شرایطی که اختلال زنجیره تأمین در تنگه هرمز را شاهد بوده‌ایم، اقتصادها به دنبال تاب‌آوری بیشتر هستند.»
از منظر تحلیلی، اهمیت این موضوع در آن است که دولت آلبانزی در آستانه انتخابات، با دو بسته حمایتی پرهزینه برای کارخانه‌های آلومینیوم‌سازی ریو تینتو، سیاست «ساخت آینده در استرالیا» را به نمایش گذاشته است. این رویکرد در حالی اتخاذ می‌شود که ریو تینتو در فوریه گذشته بدترین نتایج مالی سالانه خود در شش سال اخیر را ثبت کرد و سود آن به ۱۴.۱ میلیارد دلار کاهش یافت.
زمینه این خبر نشان می‌دهد که بخش آلومینیوم با افزایش ۱۷ درصدی قیمت‌ها در سال گذشته، یکی از نقاط روشن در ترازنامه ریو تینتو بوده است؛ در حالی که سنگ‌آهن — که ۵۶ درصد درآمد پیش از مالیات این شرکت را تشکیل می‌دهد — با افت ۶ درصدی مواجه شده است. این واقعیت، چانه‌زنی دولت برای کسب بهترین شرایط را پیچیده‌تر می‌کند.
تحلیل خبر با دیرینه نیوز بزرگترین رسانه خبری فارسی زبانان در استرالیا
این دومین بسته حمایتی بزرگ دولت فدرال برای صنعت آلومینیوم‌سازی ریو تینتو در کمتر از دو ماه است. مجموع تعهدات مالی دولت برای این دو کارخانه به بیش از ۲.۷ میلیارد دلار می‌رسد که پرسش‌هایی درباره توجیه اقتصادی و پاسخگویی در برابر مالیات‌دهندگان را مطرح می‌کند.
از یک سو، حفظ ۵۵۰ شغل مستقیم و ۱۲۰۰ شغل غیرمستقیم در شمال تاسمانی — منطقه‌ای که گزینه‌های اشتغال محدودتری دارد — از نظر اجتماعی و سیاسی وزن قابل‌توجهی دارد. از سوی دیگر، این که یارانه‌ها به قیمت‌های بورس فلزات لندن گره خورده‌اند، به این معناست که میزان واقعی پرداخت دولت به نوسانات بازار جهانی وابسته خواهد بود.
ابهام اصلی در این است که جزئیات نهایی قرارداد هنوز مشخص نشده و «اصولاً توافق‌شده» بودن آن نشان می‌دهد مذاکرات هنوز کاملاً به پایان نرسیده است. همچنین مشخص نیست پس از پایان این قرارداد پنج‌ساله، آینده این کارخانه‌ها بدون حمایت دولتی چگونه خواهد بود.
منبع: Yahoo News Australia
