یک زوج استرالیایی از گلد کوست، همراه با دو فرزندشان، تصمیم گرفته‌اند خانه و کار خود را رها کنند و به ایتالیا مهاجرت کنند — نه برای ماجراجویی، بلکه به دلیل فشار سنگین هزینه‌های زندگی در استرالیا.
کریستی‌گلوری گالو [Krysti-Glory Gallo]، معروف به «کی‌جی»، و همسرش ریکاردو پاراتا [Ricardo Parata] می‌گویند سال‌ها تلاش کردند همه کارهای «درست» را انجام دهند: در سنین پایین ملک خریدند، کسب‌وکار راه انداختند، بازسازی کردند و با دو شغل تمام‌وقت زندگی را اداره کردند. با این حال، به گفته کی‌جی، هرگز به جایی که می‌خواستند نرسیدند.
این خانواده قرار است در فوریه ۲۰۲۵ به شهر لوکا [Lucca] در توسکانای ایتالیا نقل مکان کنند. کی‌جی در گفت‌وگو با یاهو نیوز استرالیا گفت: «خسته شدیم از اینکه هر بار قبض می‌آید نفس عمیق بکشیم، یا هر بار که باید به دکتر برویم حساب بانکی‌مان را چک کنیم.”
این زوج در سال ۲۰۲۳ یک خانه شهری در گلد کوست به قیمت ۵۲۵٬۰۰۰ دلار خریدند و پس از بازسازی، ارزش آن را اکنون نزدیک به یک میلیون دلار تخمین می‌زنند. در مقابل، در ایتالیا برای یک خانه سه‌خوابه کاملاً بازسازی‌شده با دو سرویس بهداشتی حدود ۱۹۰٬۰۰۰ یورو — معادل تقریباً ۳۰۰٬۰۰۰ دلار استرالیا — پیشنهاد داده‌اند. این خانه پیش‌تر بازسازی شده و دارای لوله‌کشی، برق‌کشی، سیستم گرمایش، پنجره‌ها و عایق‌بندی نو است.
ریکاردو به دلیل اصالت ایتالیایی‌اش توانست نسبتاً آسان شهروندی ایتالیا را دریافت کند. فرزندان این زوج نیز تابعیت دوگانه گرفته‌اند و کی‌جی از طریق ازدواج اقامت ایتالیا را به دست آورده و پس از سه سال می‌تواند برای شهروندی درخواست دهد. کی‌جی تاکید کرد که این مسیر برای همه در دسترس نیست و از این امتیاز آگاه است.
زمینه این خبر نشان می‌دهد که این خانواده بخشی از موجی رو به رشد از استرالیایی‌هایی هستند که فشار هزینه زندگی آن‌ها را به سمت مهاجرت سوق داده است. افزایش قیمت مسکن، فشار مالیاتی، و گرانی خدمات بهداشتی از جمله دلایلی است که بسیاری از خانواده‌های طبقه متوسط استرالیا را به بازنگری در سبک زندگی‌شان واداشته است.
کی‌جی که در گذشته دو تجربه نزدیک به مرگ داشته، گفت این رویدادها نیز در تصمیم‌گیری او نقش داشتند. او افزود: «وقتی جوانب مثبت و منفی را نوشتیم، بزرگترین ترس این بود که به ۴۰ سالگی برسیم — که فقط چهار سال دیگر است — و پشیمان شویم که این فرصت را از دست دادیم.”
این زوج می‌گویند پس از فروش ملک استرالیایی‌شان، نه‌تنها بدون بدهی خواهند بود، بلکه یک ذخیره مالی هم خواهند داشت. کی‌جی گفت: «برای اولین بار در زندگی‌ام واقعاً نگران چشم‌انداز شغلی‌ام نیستم. سبک‌تر شده‌ام.”
اهمیت این رخداد زمانی بیشتر می‌شود که در نظر بگیریم این خانواده از نظر اقتصادی در موقعیت نسبتاً بهتری نسبت به بسیاری از استرالیایی‌ها قرار داشتند — ملک داشتند، شغل داشتند — اما همچنان احساس می‌کردند نمی‌توانند سر پا بمانند.
تحلیل خبر با دیرینه نیوز بزرگترین رسانه خبری فارسی زبانان در استرالیا
این خبر بازتاب یک نگرانی ساختاری در جامعه استرالیاست: فشار هزینه زندگی دیگر تنها گریبان اقشار کم‌درآمد را نمی‌گیرد، بلکه خانواده‌های دو-شغله طبقه متوسط را هم به نقطه شکست رسانده است. داستان این خانواده از آن جهت قابل توجه است که آن‌ها گزینه‌های معمول — کاهش هزینه، تغییر بودجه — را امتحان کردند و به نتیجه نرسیدند.
اما باید توجه داشت که مسیر این خانواده برای اکثر استرالیایی‌ها تکرارپذیر نیست. دسترسی به شهروندی اروپایی از طریق اصالت خانوادگی، داشتن ملکی که ارزشش تقریباً دو برابر شده، و توانایی فروش و خروج از بازار — همه این‌ها امتیازاتی هستند که بسیاری از کسانی که در همین فشار مالی گیر کرده‌اند، از آن‌ها بی‌بهره‌اند.
پرسش اصلی که این خبر مطرح می‌کند این است: آیا سیاست‌های اقتصادی و مسکن استرالیا به جایی رسیده که حتی «موفق‌ترین» نمونه‌های طبقه متوسط هم احساس می‌کنند باید کشور را ترک کنند؟ پاسخ به این پرسش در دست سیاست‌گذاران است، نه در چمدان‌های یک خانواده گلد کوستی.
منبع: Yahoo News Australia
