نمایش «پسران آفتاب» [The Sunshine Boys] نوشته نیل سایمون [Neil Simon]، در حال اجرا در تئاتر آرتز [Arts Theatre] آدلاید است و منتقدان آن را یکی از بهترین تولیدات اخیر تئاتر رپرتوار آدلاید [Adelaide Repertory Theatre] می‌دانند.
این نمایشنامه که نخستین بار در سال ۱۹۷۲ روی صحنه برادوی رفت و سه سال بعد با بازی والتر ماتائو [Walter Matthau] و جرج برنز [George Burns] به فیلم تبدیل شد، داستان دو شریک قدیمی وُدویل [Vaudeville] را روایت می‌کند که ۴۳ سال با هم کار کردند، ۱۲ سال است با هم حرف نزده‌اند و حالا باید برای یک برنامه ویژه تلویزیونی دوباره کنار هم بایستند.
کارگردان پیتر گورز [Peter Goers] با طراحی صحنه‌ای ساده اما هوشمندانه — آپارتمان شلوغ و کوچک ویلی کلارک [Willie Clark] با مبلمانی که بدون هیچ انسجامی چیده شده — فضایی نیمه‌برشتی به اجرا داده که با پس‌زمینه‌ای از سالن تئاتر وُدویل ترکیب می‌شود و حال‌وهوای نوستالژیک خاصی می‌آفریند.
رابرت کوزنزا [Robert Cusenza] در نقش ویلی کلارک، پیرمرد بدخلق و لجوج داستان، اجرایی درخشان ارائه می‌دهد. از لحظه‌ای که پرده بالا می‌رود — با صحنه پاسخ دادن به تلفن هنگام جوشیدن کتری — تا پایان نمایش، تماشاگران را در مشت خود نگه می‌دارد. هر حرکت دست، هر تغییر چهره، هر جمله با دقت و ظرافت اجرا می‌شود.
رابین «اسمکا» اشملتسکوف [Robin “Smacka” Schmelzkopf] در نقش آل لوئیس [Al Lewis]، شریک قدیمی ویلی، فویل [foil] ایده‌آلی برای کوزنزا است. منتقد برایان گادفری [Brian Godfrey] نوشته که اشملتسکوف شخصیت آل را قوی‌تر و باورپذیرتر از جرج برنز در فیلم ۱۹۷۵ بازی کرده است. شیمی میان این دو بازیگر، به گفته منتقد، «برق‌آسا» است و حتی سکوت‌هایشان از بامزه‌ترین لحظات نمایش است.
تام تاسونه [Tom Tassone] در نقش بن سیلورمن [Ben Silverman]، برادرزاده رنج‌کشیده ویلی، در برابر دو بازیگر اصلی خوب عمل می‌کند، هرچند در صحنه‌های ابتدایی کمی بیش از حد ناکام و عصبی به نظر می‌رسد. پنی همیلتون‌اسمیت [Penni Hamilton-Smith] و لورن تیل [Lauren Thiel] نیز در نقش‌های فرعی خود تأثیرگذارند؛ به‌ویژه تیل که با انرژی و حضور صحنه‌ای چشمگیر، نقش کوتاه خود را به یادماندنی می‌کند. ست گیلمور [Seth Gilmour] نیز با سبیل دهه هفتادی و شلوار دهان‌گشاد آبی‌رنگ، در نقشی کوتاه اما به‌یادماندنی ظاهر می‌شود.
طراح لباس لورا دوهنی [Laura Doheny] فضای دهه ۱۹۷۰ را با دقت بازسازی کرده و لباس‌های اسکچ کمدی، به‌ویژه کاورال آبی درخشان پرده دوم، از نقاط قوت بصری نمایش هستند.
زمینه این خبر نشان می‌دهد که تئاتر رپرتوار آدلاید با انتخاب این اثر کلاسیک نیل سایمون، یکی از پرمخاطب‌ترین نمایشنامه‌نویسان تاریخ برادوی، رویکردی محافظه‌کارانه اما مطمئن در پیش گرفته است؛ رویکردی که با اجرای قوی بازیگران، به نتیجه‌ای قابل‌توجه رسیده است.
اجرا تا ۱۹ سپتامبر ۲۰۲۶ در تئاتر آرتز آدلاید ادامه دارد. مدت اجرا دو ساعت و نیم شامل ۲۰ دقیقه تنفس است و بلیت‌ها بین ۳۲ تا ۳۵ دلار قیمت دارند.
تحلیل خبر با دیرینه نیوز بزرگترین رسانه خبری فارسی زبانان در استرالیا
اهمیت این اجرا برای مخاطبان فارسی‌زبان مقیم استرالیا در چند سطح قابل بررسی است. نخست، تئاتر رپرتوار آدلاید یکی از قدیمی‌ترین و معتبرترین گروه‌های تئاتری آماتور استرالیاست و تولیدات آن معمولاً سطح حرفه‌ای بالایی دارند. دوم، نمایشنامه «پسران آفتاب» با موضوع پیری، غرور، دوستی‌های شکسته و آشتی، مضامینی جهانی دارد که برای هر مخاطبی قابل درک است. سوم، با توجه به نقدهای مثبت منتشرشده، این نمایش می‌تواند گزینه مناسبی برای خانواده‌های فارسی‌زبان علاقه‌مند به تئاتر انگلیسی در آدلاید باشد، به‌ویژه که بلیت‌ها با قیمت مناسب در دسترس هستند. با این حال، فرصت تماشا محدود است و اجرا تنها تا ۱۹ سپتامبر ادامه دارد.
منبع: Glam Adelaide
