برای میلیون‌ها استرالیایی که عضو برنامه‌های وفاداری هواپیمایی هستند، تبدیل امتیازات انباشته به پروازهای بیزینس‌کلاس یا ارتقای درجه، روزبه‌روز دشوارتر می‌شود. دیوید مولونی [David Moloney]، مدیرعامل شرکت مشاوره‌ای بین‌المللی Internal Consulting Group، در کتاب تازه‌اش با عنوان POINTS: Mastering the Game of Frequent Flyers راهکارهایی ارائه داده که به مسافران کمک می‌کند در این بازی رقابتی برنده شوند.
به گفته مولونی، ابزارها و وب‌سایت‌های جستجوی پیشرفته‌ای پدید آمده‌اند که به‌صورت مداوم موجودی صندلی‌های جایزه را رصد می‌کنند و به محض آزاد شدن صندلی مناسب، به کاربر اطلاع می‌دهند. بیشتر این سرویس‌ها با ارائه نمونه‌های رایگان محدود، مدل اشتراک پولی خود را تبلیغ می‌کنند.
بر اساس این کتاب، برای پروازهای داخلی یک پنجره طلایی دو تا هشت هفته پیش از پرواز وجود دارد که در آن هم موجودی بالاست و هم نرخ امتیاز پایین‌تر است. اما برای پروازهای بین‌المللی، بهترین زمان همان لحظه آزاد شدن صندلی است. مولونی یادآور می‌شود که تغییر یک رزرو امتیازی تنها ۵ تا ۶ هزار امتیاز هزینه دارد و این انعطاف‌پذیری قابل توجهی به مسافر می‌دهد.
جستجوی چندمقصده و مسیریابی از طریق هاب‌های اصلی هواپیمایی به جای پروازهای مستقیم نیز می‌تواند دسترسی به صندلی‌های جایزه را افزایش دهد. ارتقای درجه از اکونومی به بیزینس‌کلاس هم گزینه‌ای مقرون‌به‌صرفه‌تر برای کسانی است که امتیاز زیادی ندارند، هرچند مولونی هشدار می‌دهد که خرید بلیت اکونومی با قیمت کامل به امید ارتقا همیشه نتیجه نمی‌دهد.
در بخش خدمات حرفه‌ای، «مربیان امتیاز» یا همان points coaches در حال گسترش هستند. این متخصصان برای یک رزرو بیزینس‌کلاس حدود ۲ هزار دلار و برای مدیریت سالانه امتیازات شرکتی بین ۶ تا ۱۰ هزار دلار دریافت می‌کنند. مولونی می‌گوید این هزینه گرچه سنگین است، اما از انقضای امتیازات بهتر است.
درباره بلیت‌های دور دنیا، این کتاب اشاره می‌کند که در سال ۲۰۲۵ یک پرواز رفت‌وبرگشت بیزینس‌کلاس مستقیم از سیدنی به لندن با Qantas معادل ۲۸۹ هزار و ۲۰۰ امتیاز هزینه داشت، در حالی که یک بلیت دور دنیا در همان درجه با حداکثر ۳۵ هزار مایل تنها ۳۱۸ هزار امتیاز می‌طلبد؛ یعنی تقریباً ۳۰ درصد ارزان‌تر.
استراتژی‌های پیشرفته‌ای که مولونی معرفی می‌کند عبارتند از: رزرو ترکیبی کابین‌های مختلف در یک سفر، استفاده از پروازهای تغییر موقعیت برای رسیدن به شهرهایی با موجودی بهتر، بلیت‌های مبدأ-مقصد باز، رزرو آزمایشی با استفاده از سیاست لغو ۲۴ ساعته کوانتاس [Qantas]، و توجه به این نکته که این هواپیمایی دیگر صندلی‌ها را در دسته‌های منظم روزانه آزاد نمی‌کند بلکه در دسته‌های غیرقابل پیش‌بینی عرضه می‌کند.
مولونی همچنین یک تجربه شخصی جالب نقل می‌کند: هنگامی که پروازهای مستقیم سیدنی به ملبورن در دسترس نبود، از مسیر کانبرا رزرو می‌کرد و سپس در فرودگاه سیدنی از کارکنان می‌خواست صندلی خالی مستقیم برایش پیدا کنند. به گفته او، تقریباً همیشه موفق می‌شد.
زمینه این خبر نشان می‌دهد که برنامه‌های وفاداری هواپیمایی در استرالیا به یک اکوسیستم پیچیده تبدیل شده‌اند که درک آن‌ها نیازمند دانش تخصصی است. رقابت فزاینده برای صندلی‌های جایزه، به‌ویژه در درجه‌های بالاتر، باعث شده این حوزه صنعتی از مشاوران، ابزارها و کتاب‌های راهنما را پدید آورد.
تحلیل خبر با دیرینه نیوز بزرگترین رسانه خبری فارسی زبانان در استرالیا
اهمیت این گزارش برای فارسی‌زبانان مقیم استرالیا در آن است که بسیاری از آن‌ها عضو برنامه‌های وفاداری هواپیمایی مانند Qantas Frequent Flyer هستند اما از روش‌های بهینه استفاده از امتیازاتشان آگاهی کافی ندارند. نکته کلیدی این است که امتیازات انقضاپذیر هستند و اگر به‌درستی مدیریت نشوند، ارزش خود را از دست می‌دهند. راهکارهایی مانند جستجوی چندمقصده، رزرو آزمایشی، و توجه به پنجره زمانی مناسب برای پروازهای داخلی می‌توانند به‌طور قابل توجهی ارزش واقعی امتیازات را افزایش دهند. با این حال، باید توجه داشت که هیچ‌یک از این روش‌ها تضمین‌شده نیستند و سیاست‌های هواپیمایی‌ها ممکن است تغییر کنند.
منبع: Yahoo Finance
