استرالیا پس از دو دهه آرامش نسبی، دوباره با تورم پایدار دست‌وپنجه نرم می‌کند. بانک مرکزی این کشور هفته گذشته نرخ بهره را به بالاترین سطح در ۱۵ سال گذشته رساند و این تصمیم موج گسترده‌ای از بحث‌های رسانه‌ای و اقتصادی به راه انداخت. اما جیمز فیتزجرالد [James Fitzgerald]، مدیرعامل شرکت Custodian و نویسنده کتاب Bulletproof Investing، معتقد است سوال اصلی این نیست که نرخ بهره به کجا می‌رود؛ سوال مهم‌تر این است که در یک محیط تورمی چه باید کرد.
به گفته فیتزجرالد، دلیل افزایش نرخ بهره ساده است: تورم در اقتصاد ریشه دوانده و به‌سادگی کاهش نمی‌یابد. بانک مرکزی استرالیا (RBA) به عوامل متعددی اشاره کرده که تورم را پایدار نگه می‌دارند؛ از جمله سرمایه‌گذاری گسترده در زیرساخت‌های AI، گذار به انرژی‌های تجدیدپذیر، هزینه‌های دولتی، و قدرت خرید جمعیت سالمند اما نسبتاً ثروتمندی که وام مسکن ندارند و با بالا رفتن نرخ بهره درآمدشان افزایش می‌یابد. فشارهای ناشی از جنگ در خاورمیانه و اختلالات زنجیره تامین جهانی نیز بر این وضعیت می‌افزایند.
فیتزجرالد تاکید می‌کند که بسیاری از عوامل تورم‌زای کنونی ساختاری هستند، نه چرخه‌ای، و به همین دلیل حتی اگر برخی از این فشارها کاهش یابند، هیچ تضمینی وجود ندارد که تورم به سطوح تاریخاً پایین بازگردد یا نرخ بهره به‌طور قابل‌توجهی کاهش یابد.
توصیه اصلی او روشن است: دارایی داشته باشید، پول نقد نگه ندارید، و در حاشیه نمانید. تورم هزینه تقریباً همه چیز را بالا می‌برد؛ از مواد غذایی و بیمه گرفته تا هزینه ساخت‌وساز، نیروی کار، و مصالح. این روند در بلندمدت ارزش دارایی‌های واقعی، به‌ویژه مسکن، را افزایش می‌دهد. تورم همچنین اجاره‌بها را بالا می‌برد، چرا که موجران هزینه‌های فزاینده را به مستاجران منتقل می‌کنند و سازندگان به دلیل همین فشارهای هزینه‌ای از ساخت‌وساز جدید باز می‌مانند.
تاریخ استرالیا این استدلال را تایید می‌کند. در دهه ۱۹۷۰، تورم برای بخش بزرگی از آن دوره بالای ۱۰ درصد بود و در همان بازه زمانی، قیمت مسکن تقریباً سه برابر شد. در دهه ۱۹۸۰، تورم شش سال بالای ۷ درصد ماند و قیمت خانه‌ها بیش از دو برابر (۱۵۰ درصد) افزایش یافت. در اوایل دهه ۲۰۰۰ نیز استرالیا هفت سال متوالی تورم بالای ۳ درصد را تجربه کرد و در همین دوره قیمت مسکن حدود ۱۳۰ درصد رشد کرد.
فیتزجرالد می‌افزاید که صاحبان دارایی در دوران تورم از دو مزیت قدرتمند بهره می‌برند: نخست، ارزش دارایی‌هایشان همگام با تورم رشد می‌کند؛ دوم، بدهی وابسته به آن دارایی‌ها به لحاظ اسمی ثابت می‌ماند. با افزایش اجاره‌بها، درآمدها، و ارزش دارایی‌ها در طول زمان، بار نسبی بدهی کاهش می‌یابد. به گفته او، این دقیقاً همان مکانیزمی است که نسل بیبی‌بومر [Baby Boomer] را ثروتمند کرد؛ آن‌ها در دوران تورم دارایی داشتند و گذاشتند تورم به نفعشان کار کند.
زمینه این خبر نشان می‌دهد که استرالیا پس از بیش از دو دهه تورم پایین، با نسلی از سرمایه‌گذاران، کسب‌وکارها، و حتی مشاوران مالی روبه‌روست که هرگز چنین محیطی را تجربه نکرده‌اند. این بی‌تجربگی می‌تواند منجر به تصمیم‌گیری‌های محافظه‌کارانه‌ای شود که در بلندمدت هزینه‌ساز باشند.
فیتزجرالد هشدار می‌دهد که کسانی که در حاشیه می‌مانند، ریسک می‌کنند که هزینه دارایی‌ها از دسترسشان خارج شود. به گفته او، درس اصلی این نیست که نرخ بهره اهمیت ندارد؛ درس این است که تورم اهمیت بیشتری دارد و باید خود را در موضع درستی نسبت به آن قرار داد.
تحلیل خبر با دیرینه نیوز بزرگترین رسانه خبری فارسی زبانان در استرالیا
این مقاله در زمانی منتشر می‌شود که RBA نرخ بهره را به بالاترین سطح ۱۵ سال گذشته رسانده و بسیاری از استرالیایی‌ها زیر فشار هزینه‌های زندگی هستند. پیام اصلی نویسنده — که خود مدیر یک شرکت سرمایه‌گذاری ملکی است — این است که در دوران تورم، نگه داشتن پول نقد به معنای از دست دادن ارزش واقعی ثروت است.
اهمیت این رخداد زمانی بیشتر می‌شود که بدانیم فارسی‌زبانان مقیم استرالیا، مانند بسیاری از مهاجران، اغلب با احتیاط بیشتری با بازار مسکن برخورد می‌کنند و ممکن است در برابر این چرخه تورمی آسیب‌پذیرتر باشند. با این حال، باید توجه داشت که این تحلیل از سوی یک متخصص صنعت ملک ارائه شده و دیدگاه‌های متفاوتی درباره چشم‌انداز بازار مسکن استرالیا وجود دارد. سرمایه‌گذاری در ملک با ریسک‌های خاص خود همراه است و توصیه‌های مالی شخصی باید از مشاوران مستقل دریافت شود.
عدم قطعیت اصلی در این تصویر، مدت و شدت دوره تورمی جاری است؛ اگر RBA موفق شود تورم را سریع‌تر از پیش‌بینی‌ها مهار کند، معادلات تغییر خواهند کرد.
منبع: Yahoo Finance
